
naar prentenboek van Inge Misschaert & Marieke Coenen
Balthazar, ooit moet ik gaan’, zei moeder Ezel op een dag. Balthazar maakt zich echter weinig zorgen tot op een dag het zover is. Moeder Ezel is niet meer..
‘Is dit nu ooit?’, vraagt Balthazar zich af. In al zijn eenzaamheid gaat hij op zoek naar het antwoord in de hoop zijn moeder terug te vinden.
In de plaats daarvan vindt hij zichzelf en enkele goede vrienden.
Een heerlijk stukje verteltheater dat op een muzikale, speelse, grappige, maar ook ontroerende manier wordt gebracht”.

naar het jeugdboek van Kaat Vrancken & Martijn van der Linden
Chef, Puf en Boogie zijn drie eigenzinnige teckels die wonen bij Emma en haar moeder. Ze genieten met volle teugen van hun hondenbestaan, doen waar ze zin in hebben en luisteren enkel af en toe naar Emma. Want… Emma is lief. Van hen drieën is Chef de baas en iedereen zal het geweten hebben! Op een dag komt een nieuwe hond in huis, Herder, …

naar ‘Jonkvrouw’ van JC Van Ryckeghem en Pat van Beirs
Marguerite van Male is de erfgename van Vlaanderen. Ze droomt van een witte ridder die haar naar een kasteel in de wolken zal voeren. Maar de ridders die ze ontmoet zijn allemaal sufferds die niet bestand zijn tegen haar pittige karakter en haar opvliegende aard.
Op een dag beslist haar vader met wie ze die zomer zal huwen…
Sabine Goethals die in de theatervoorstelling het personage van Margriet van Male vertolkt, vertelt als Margriet hoe haar leven verliep, met fragmenten uit de voorstelling, afgewisseld met geschiedkundige feiten en fragmenten uit het gelijknamige, bekroonde boek.

naar het jeugdboek van Wally De Doncker
Hanne hield van haar opa. Van hem heeft ze ooit een pop gekregen. Die zat vol gaatjes, net als haar opa. Als opa naar het rusthuis gaat, bracht Hanne hem vaak een bezoekje.Soms deed opa raar… Hij noemde haar ‘Liesje’, en zei dikwijls hetzelfde en hij vergat zoveel. Aanvankelijk begreep Hanne, toen 8 jaar, dit niet, maar uiteindelijke aanvaardde Hanne dit haar nieuwe opa zoals hij was. En nu blijft Hanne haar opa nog steeds graag zien; ook al had hij gaatjes én is hij er vandaag niet meer…
Sabine kruipt, na het grote succes van de theatervoorstellingen, opnieuw in de huid van Hanne, weliswaar ondertussen volwassen geworden, en vertelt, terugblikkend op haar kindertijd, over het aftakelingsproces van haar demente opa.

van Hugo Claus
Situering: Schrijf een toneelstuk voor de opening van de gerenoveerde Koninklijke Schouwburg van Gent: dat was de vraag aan Hugo Claus.
Op een meesterlijke manier houdt Claus zijn opdrachtgevers, zijn toeschouwers en zijn lezers een spiegel voor. Een lachspiegel.
In Onder de torens neemt Hugo Claus de Vlaamse theaterwereld genadeloos op de hak. Tijdens een juryvergadering, bestaande uit gezagdragers, intellectuelen en
artiesten moet besloten worden welk van de ingezonden toneelstukken gespeeld zal worden bij de opening van de Koninklijke Schouwburg van Gent.
Bij de bespreking van de inzendingen wordt op het toneel steeds een scène uit het betreffende stuk gespeeld. Zo maakt de lezer een soms hilarische tocht door toneellandschap: een felrealistisch stuk met een blauwhelm-soldaat, een klassiek stuk over ‘Wilfried de Weerspannige’, een Pallieter-bewerking en een modern-psychologisch stuk over een eenzame vrouw in gesprek met haar hondje. Deze laatste rol speelt Sabine onder muzikale begeleiding van Jurgen Stroobant.
Geen video beschikbaar.
Geen foto’s beschikbaar.